ve en çok seni özledim ben.
karşı komşunun sokağa çıkacağı zamanı beklemeni
her teyzeyi annen gibi sevmeni,
sanki ayıpmış gibi kimselere söylememeni,
ve o bisikleti ilk gördüğünde koşoşunu,yağmurlu bir günde annenin elinden yediğin ekmeği,
ıslanan sokaklara bakıp duygulanmanı,
yaz akşamlarında oturduğun kaldırımı,
seni bir kez daha görmek isterdim,
hiç konuşmadan,
kısa pantolonlu siyah beyaz halini,
bir lokma boyunu.
diz çöküp yere sımsıkı
ama çok sıkı
sarılmak sana,
göz yaşlarımı omuzlarına
bırakıp gitmek istiyorum 
şimdi sana kim olduğumu söylemeden,
arkama bakmadan,
ağladığımı sana göstermeden
seni çok özledim
ama çok özledim
çocukluğum!..
