Ben senin sonuncun olmak istemiştim,
Sen bana son verdin...
Kopardın prangalarımızı...
Tek bir nokta koydun önümüze aşılamaz,
Oysa sol yanımda saplı kalan ağrılarımsın hala...
Yaşamak ne zor bilemezsin...
Yolun sonunda yokluğunu bilmek;
Bunu bile bile adım atabilmek sana dair...
Yokluğuna adım adım yaklaşmak ne zor bilemezsin...

Ben senin başlangıcın olmak istemiştim sen bana son verdin...
Her defasında yenik başladım sana,
Dizlerim yerde, başım öne eğik senin gölgende...
Herşeyi tükettin de sen bitmedin bak içimde,
Ben de sende yaşıyor muyum sevgilim söylesene?
Söyle hadi var mıyım , yok muyum düşlerinde?
Hangi bedendesin kim bilir.?..
Kaçıncı dokunuşu bedenine o kirli tenin...
Benim bakmaya kıyamadığım gözlerine,
Kaçıncı dalışı kim bilir yalan aşkların...
Ben sana başlayamamıştım oysa ki...
Sevmeye, koklamaya, sarılmaya ...
Bir bağ vardı sana doğru uzanan kalbimden,
Aşkımın yarattığı bir bağlılık içimde...

Ben senin son başlangıcın olmak istemiştim,
Oysa ki sonum oldu bu sevda...
Sensizliği sorma bana sevgili...
Yaşatma...
Sakın sensizliği sokma hayatıma...!!...
Yokluğun bir yolun sonu, uçurum başlangıcında...
Ve orada ne sen varsın yanımda,
Ne de aşkın baş ucumda...
Beni bırakmak bu kadar mı kolay sevgili?
Bitirmek bu kadar kolay da ,
Ya canın çekerse ellerimi ellerinde?
Gelebilir miyim sanıyorsun?
Zorundayım;gidiyorum...
Ben senin başlangıcın olmak istemiştim sen bana son verdin...


                                                                                      Zeynep ŞAHİN

emeğine sağlık