Erzurum da bile sen


	Erzurumda Bile Sen Oltu çayı kızıl akıyor yine Senden gidiyorum yar bilmiyorsun Burası Erzurum yazında bile Dağlarına yağar kar bilmiyorsun Bulanık gururum şimdi paklaştı Omuzlarım çöktü,saçlar aklaştı Senden uzaklaştım ölüm yaklaştı Gel artık zamanım dar bilmiyorsun İçimde sensizlik bir volkan olmuş Yanmak için ateş gerekmiyormuş Bir kere aşık ol o yetiyormuş Sensizken yüreğim har bilmiyorsun Güneşim kayboldu,hadi sende bat Kalbim delik deşik birde sen kanat Ardından ağlayan ayvaya inat Benim o hep gülen nar bilmiyorsun Çile olmamalı senin sanatın Ey bütün insanlık vurun kanatın Bana merhem senin elin kanadın Kapanmıyor yaram sar bilmiyorsun İçimde dünyalar savaştı durdu En son batı yanım doğuyu vurdu Beynim şah,gözlerim kör sultan oldu Yüreğim ortada çar bilmiyorsun Bu kaçış kadere bile ters olur Bu gidişten belki gönlüm ders alır Bir gün acın biter bende hırs kalır O gün bana güler zar bilmiyorsun Ağlarken hep seni güldüren bendim Bir sızın oldumu dindiren bendim Senin için beni öldüren bendim İçimde bir umut var bilmiyorsun Eğer ecel gelmez döner gelirsen Eskisi gibiysen hala benimsen Erzuruma bahar olur sinersen Burada oynanır bar bilmiyorsun

	Gönderen	Konu: Erzurum da bile sen (Okunma Sayısı 141 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.