GözLerimi kapatmakta yetmiyor artik....
sırf hayata inat bu ayaz gecede yorganlara sarılıp 'neden yoksun' diye sormayacagım kalbimeyokluguna isyan etmeyecegım ve nedensizce akan göz yaşlarımın arkasına sığınıp düşlemeyecegim
delicesine yagan yağmurun ardından günesin dogacagını ve mutlu gunlere yelken acacagımı düşünürek,bunun ruhuma werdiği sevince ömrum boyunca saklayacağım kalbımın mahsenlerınde
gozlerım amansızca dalınca uzaklara,senınle birlıkte yatacagım ölum uykularına acılarıma vurucagım tek silahım olacaksın ve yaralarımın tek ilacı
karanlıklarda kaybolan sessizliğime ışık olacaksın ve unutma ki sewdgm bu nedensizce gelen ecelimin tek sebebi olacaksın
gözlerimi kapamkta fayda etmıyor artk heran zaten gözumun önundesin fakat elimi uzattığımda yetişermıyoruum sana korkuyorum sensizlkten ve acı dolu gunlerın benı bekledini dusunmktnacılarımın ilacı, derdimin dermnı nerdesin?
söylemesi ne kadarda kolay UNUT peki nasıl unutacagımhangı doktorun ilcaı iyi gelır bu aska ve hangi öğretmen tanımlar askı
ben gözyaşalrımın arkasına sığınıp ,kuytulrda,karanlıklarda acı içinde haykırmktan söz edıyormherksn kaldırabilecegı yük degil bu asktan bahsedıyorum gunluk sewmlerden degil
hanginiz cehenem ateşini yuregınde hissetti hanginiz gözlerınden kan gelincege kadar agladı hanginiz sevdiği ugruna ölumu bile göze aldı hiç birinizin yuregı benm kadar yanmadı benm kadar ask yaraları almadı kalbıne asktan söz edıyorum hiç düşündünüz mü? hangi insan bir kalpte iki can taşıyor?
alıntıdır
