TOLSTOY’dan ruha dokunan düşünceler…

Ümitsizliğin, senin sırf  kendi mutluluğun için yaşamak istemenden ileri geliyor!

İnsanoğlu sırf ölümü düşünmemek için aldanmakta , işler oyalıyor kendini,öyle yaşayıp gidiyor!

Fazla beslenmek köpeği bile kudurtur;insanı nasıl şımartmasın?

Şöhret nedir ki? Gene başkalarına karşı sevgidir, başkaları için bir şeyler yapmak, onların seni övmelerini istemektir!

Sadece fakir biri cesur olabilir!!

İdealleri gerçekleştirebilecek bir takım insanlar hep olacak!

Yetişkinler gibi olmak için duyduğumuz tuhaf istek yüzünden , kendimizi çocuklar arasındaki sevgi dolu bağlılığın mutluluğundan mahrum ettik.!